Ninilchik, Homer en Wasilla
Vorig weekend zijn we naar Ninilchik geweest met wat hostelgenoten. Ninilchik is een dorpje ten zuiden van Anchorage (4 uur rijden met z’n drietjes opgepropt op de achterbank). Erin (we gingen eerder al met haar naar Portage Lake en de Matanuska gletsjer) haar ouders wonen daar in de buurt en hebben een tweede huis in Ninilchik. Dus wij met z’n allen erheen om een weekend te feesten!
Het huis is echt heel mooi, het is vrijstaand met uitzicht op water en bergen! Op zaterdag zijn we naar Homer gereden om naar de zee te gaan kijken. Onderweg hebben we meer dan tien elanden naast de weg zien staan! Dus na dit ritje zijn we maar gestopt met bijhouden hoeveel elanden we gezien hebben; het zijn er simpelweg HEEL VEEL!
Eenmaal aangekomen bij de zee zagen we steeds koppies boven het water uitsteken. Zeeotters
! Toen we net weer terug gingen naar de auto (het was namelijk niet normaal koud door vooral een hele harde wind) zagen we een zwart ‘ding’ op een ijsschots liggen. Gelukkig konden we behoorlijk inzoomen met het fototoestel, het bleek namelijk een zeeleeuw! Hij lag te slapen dus we konden gerust foto’s maken. We werden helemaal wild toen ook bleek dat er verderop nog zo’n reus op een ijsschot lag te relaxen!
Eenmaal terug in de auto (na wat eskimo-trukjes gedaan te hebben om weer gevoel in de vingers te krijgen) wilden we beginnen om de enorm lange pier terug te rijden. STOP!!! Is ’ie’ echt of nep?! Ja hoor… daar zat ’onze’ eerste bald eagle!! Heel parmantig bij de nok van een oud vissershuisje. De bald eagle is de beroemde zwarte adelaar met witte kop en we konden er echt een supermooie foto van maken! Helemaal door het dolle heen zijn we terug gereden naar Ninilchik om daar, na een groot kampvuur te hebben gemaakt, nog een nachtje te slapen.
… weer terug in het hostel…
Voorbereidingen begonnen om Anchorage te verlaten en naar Big Lake te gaan. Dus Claudia gebeld… Zij zou het huis in Big Lake met ons gaan delen en is afgelopen december al in het huis gegaan. En ook Jim en Cherry gebeld; zoon en nicht van Sonia (de huiseigenaar) om te vragen of we een lift konden krijgen van hun naar Big Lake. Om een lang verhaal kort te maken; we zijn op woensdag richting Big Lake gereden maar stopten in Wasilla omdat het huis in Wasilla bleek te zijn… Onderweg een doodgereden eland gezien
die opgeruimd werd door voorbijgangers en politie (elanden en ander roadkill worden hier ‘opgehaald’ om vervolgens het vlees te verdelen onder tehuizen en arme mensen; of degene die hem aanrijdt of vindt eet hem op). In Wasilla werden we afgezet en we belden Claudia of ze ons kon ophalen. Toch wel wat spannend want met Claudia hadden we alleen nog maar door de telefoon gesproken en we wisten verder nog bijna niets van haar (alleen dat ze overgrootmoeder is). Na een kwartiertje parkeerde ze voor ons en begon ons gezamelijke avontuur met een bezoek aan een ‘pannenkoekenhuis’ waar we een ontbijt samen namen. American pancakes ofcourse.
Daarna gingen we dan eindelijk naar het huis… Ongeveer een kwartiertje rijden vanuit Wasilla naar Fingerlake. NIET NORMAAL… WAT EEN BELACHELIJK LUXE HUIS!!! We kwamen binnen en voelden ons echt Annie in het huis van Oliver Warbucks… -glas in lood-ramen, een open haard, overal kunst aan de muur, perzische tapijten, granieten aanrecht, kristallen kroonluchters, speedboot in de garage, vloerverwarming, antieke meubelen, luxueuze moderne meubelen, goudkleurige kranen, een eigen aanlegsteiger in de achtertuin, een jacuzi op het terras, een groot plasmascherm aan de muur, en naast een grote slaapkamer met prinsessenbed ook een eigen badkamer met toilet voor ons… De eerste dag hebben we echt alleen maar WAUW! geroepen
![]()
![]()
![]()
Claudia en wij kunnen het heel goed vinden met elkaar. Ze is een oudere dame die al meer dan 40 jaar in Alaska woont. Ze woonde eerst bij haar dochter en zes! kleindochters maar dat werd nogal druk omdat haar kleindochter nu ook een baby heeft. Dus past ze sinds december (toen ging Sonia -de eigenaar van het huis- naar Zuid Amerika) op het huis om zelf wat rust te hebben. We zijn op bezoek geweest bij de dochter van Claudia en hebben een sneeuwscooter van haar mogen lenen! Nu kunnen we vanuit de achtertuin Fingerlake oprijden met de sneeuwscooter en we mogen trouwens ook met de sneeuwscooter langs de weg rijden! Je ziet er altijd wel een paar rijden als je in de auto zit. Erik is door het dolle heen met ons nieuwe speeltje!!!
Over twee weken gaan we twee weken naar Valdez (vijf uur rijden vanuit hier) en we maakten ons nog wat druk hoe we daar moeten komen. Het is namelijk zo dat je door een bergketen moet waar er extreem lage temperaturen zijn door de bergen. Het kan er makkelijk – 40 graden of kouder zijn. Veel te gevaarlijk om er te liften dus we waren naar huurauto’s aan het kijken. Maar ook dat is opgelost, we mogen de auto lenen van de kleindochter van Claudia! ALASKANS- WE LOVE THEM!
http://www.mijnalbum.nl/Album=QLY8FZGO voor wat mooie foto’s!
