Na zo´n beetje zes weken hier zijn we helemaal aan Zweden verslingerd geraakt. Zo erg dat we eigenlijk niet meer weg willen. Serieus niet meer weg willen. We dromen de hele dag door over Zweden dus hebben we eens even op internet zitten kijken of er niet iets leuks voor ons te koop is en welke stukje van Zweden goed bij ons zal passen. We kwamen er vrij snel achter dat iets noordelijker vanuit hier perfect zou zijn en besloten om samen met David en Kenai (het hondje) naar het noorden te rijden om daar eens even rond te kijken (David heeft een huis in Los; dat is halverwege Zweden aan de oostkust).

Na zes uurtjes in de auto kwamen we bij zijn huis aan en zijn eigenlijk gelijk naar bed gegaan want het was al tegen twaalven (niet dat je dat kan merken; het blijft bijna de hele nacht schermerig). En IJSKOUD… In huis was het 7 graden (David had namelijk niet verwacht de komende drie maanden thuis te komen dus alles was afgesloten). Heerlijk geslapen, dat wel, compleet met drie dekbedden over elkaar en dikke kleren aan en zelfs een wollen muts op in bed (dan wordt je ‘s nachts alleen wakker van een enorm koude neus ). Erik vond het best fris ondanks alle dekbedden want ik had natuurlijk alles ingepikt…

‘s Ochtends hebben we een wandeling gemaakt in het bos op de berg achter het huis (die begint gewoon in de achtertuin van David) en er lag nog behoorlijk wat ’verse’ sneeuw. De sneeuw was al helemaal weggeweest in deze lente maar twee weken geleden was er plotseling toch weer wat (20 centimeter) gevallen!

Naast dit uitje hebben we hier natuurlijk ook uitbundig Erik’s verjaardag gevierd. Dagenlange voorbereidingen in verband met Erik’s leuke suggestie dat hij wel een ‘Lincoln’ verjaardagstaart wilde hebben… De dag zelf was ook heel leuk; om zes uur ‘s ochtends cadeautjes op bed gegeven (want we waren allebei al hartstikke wakker want de zon scheen heel fel in onze slaapkamer) en daarna toch maar weer proberen te slapen. Een hele gezellige ochtend gehad met de hele familie hier met veel cadeautjes en een heerlijk ontbijt. Alleen de croissantjes waren een beetje apart, maar het valt ook niet mee als de ene oven in de fik heeft gestaan (de dag voor Erik’s verjaardag) en als de andere oven geen temperatuurknopje heeft waardoor de croissantjes als witte, slappe deegrolletjes door het rooster zakken…

Grote verrassing was dat we vrij kregen van Bert en Ciska, en we dus lekker gingen toeren met de camper. Maar niet voordat we het eiland van Alcatraz slang-vrij hadden gemaakt, er zat een slang van ruim een meter lang onder onze camper. Scheen ook nog een giftige te zijn en hij reageerde vooral vrij giftig toen Erik hem met David in een ton probeerde te stoppen :) .

Nadat we hem stevig ingepakt hadden en ingeladen in de camper, zijn we richting Noorwegen vertrokken. Onderweg nog even onze ‘huis’slang vrijgelaten en lekker op ons dooie akkertje doorgekacheld. Aan de grens met Noorwegen (ongeveer 25 kilometer vanaf Alcatraz) hebben we bij een groot meer gezeten waar ontzettend veel mooie stenen lagen (veel verschillende kleuren en voor een leek zeker minstens halfedelstenen ofzo…). Toen ik nog even een grote steen optilde omdat hij zo mooi glinsterde in de zon lag er gewoon ook even een slang onder. Gelukkig een stuk kleiner dan die andere slang maar toch even spannend als je ernaast blijkt te zitten…!

Nog even over de wat minder spectaculaire dingen; we zijn nog steeds hard aan het werk, het seizoen gaat hier aanstaande vrijdag (30 mei) beginnen. Dus moest de keuken helemaal schoongeschrobt worden (inclusief muren, voegen en exclusief muizenkeutels). De keuken heeft hier 9 maanden helemaal stilgestaan dus aan ons was de eer om alles spik-en-span te maken. Verder moest er uiteraard nog wel hier en daar wat geschilderd en getimmerd worden en er zijn twee groepen van 11 personen in de herberg wezen slapen wat ook wat werk gaf…

EN… Gerda en Evert hebben eindelijk een webcam! Heel leuk en gezellig tijdens het Skypen!

Een frisse Zweede wind waait over onze voeten terwijl we uit het vliegtuig stappen. We zijn weer thuis…

Door familieomstandigheden zijn we een weekje in NL geweest. Naast hele verdrietige momenten hebben we het ook gezellig gehad met onze families. Vorige week dinsdag vertrokken we met de bus geheel onverwacht richting Stockholm om vanuit daar naar NL te vliegen. We kwamen ‘s avonds aan in deze mooie stad en hebben een avondwandeling gemaakt naar een boot, midden in het centrum van Stockholm waar we ‘s nachts op geslapen hebben. Een heel schattig kamertje hadden we daar waar we de tieners, die zich aan de bar lieten vollopen met alcohol, konden ontwijken.

De volgende dag zijn we met de bus naar het vliegveld van Stockholm gegaan en binnen twee uurtjes zaten we in NL. Als eerste zijn we naar Gerda en Evert gegaan en we hebben onder andere kunnen genieten van de Kesterse zon en maan. Het zwembad was maar liefst 16 graden dus we konden heerlijk afkoelen nadat we de stoep van de tuin eruit hadden gehaald als voorbereiding van de nieuwe bestrating

Daarna zijn we twee daagjes naar Callantsoog geweest om daar met Jan, Netteke, Sunna, Lotte, Janwillem, Paul, Angelica, Sabeth en Pieter te genieten van pannekoeken, kampvuur, strand en badmintonnen op jaren ’90 house. Heel toevallig konden we aanschuiven bij het jaarlijkse ‘weekendje weg’ in een perfecte vakantieboerderij.

Na dit alles zijn we, na een gezellige tussenstop (waar we Michel en Naomi ook nog even gedag konden zeggen) in Kesteren bij Gerda en Evert, richting Eindhoven gebracht om daar weer terug naar huis te gaan. We zijn blij dat we weer in Zweden zijn. Alles is weer zo mooi hier en ondanks dat we weer hard aan het werk zijn en het hele huis hier vol zit met familie van Bert en Ciska, komen we weer helemaal tot rust

Nog even over de andere fotootjes:  We hebben een dagje vrij genomen en zijn toen met de motorboot weggeweest; dat was heel erg leuk, het was zonnig en we hebben op een eilandje lekker in de zon gelegen en op de terugweg moesten we peddelen en uiteindelijk opgehaald worden door Bert en David in de kano omdat er geen benzine meer in de tank zat - Erik heeft paard gereden op het paard van Nathalie (Amigo) – En tijdens de dagelijkse wandeling met Bliksem (de hond van Bert en Ciska) stak er een enorme eland de weg over