Hier zijn we weer Het heeft even wat langer geduurt voordat we jullie een update konden geven, maar er is ookal weer zoveel gebeurd…

Klockestrand (het huis dus) is leeggehaald door een veilighuis, en alle spullen (voornamelijk antiek en kunst) zijn geveild. Het oude opaatje met de zeemanspet is de veiligmeester, die wat ons betreft beter naar een bejaardenhuis kan gaan… Wat is die traag zeg; niet echt handig voor een veiling. Maar goed, de man zelf is een attractie op zich, dus daarom mag hij blijven.

De mistige foto is genomen in de vroege ochtend op de Antjarnscamping. Loop je ´s ochtends om 6 uur in de snijdende kou naar het toiletgebouw, zie je zo´n sprookjesachtig tafereel. Echt mooi…
Het was de ochtend van de dag dat Sjoerd, Josée & Nils ons naar de trein brachten. We zijn met de trein naar Stockholm gegaan om vanuit daar naar NL te vliegen. Helaas voor verdrietige familieomstandigheden, maar was goed om bij onze families te zijn.

Na NL zijn we gelijk weer terug gegaan naar Klockestrand. Wow, wat is het koud hier in Zweden. ´s Nachts liggen de temperaturen rond het vriespunt en overdag is het behaaglijk door de zon, maar redelijk koud (rond de tien graden). Het is hier echt een ‘Indian Summer’; de bomen zijn echt heel mooi verkleurd, veel geel, orange en rood. En door de grote hoeveelheid naaldbomen is het een kleurig geheel. Waar ook grote hoeveelheden van zijn: paddestoelen. In onze klas zijn een aantal vrouwen die in hun vrije tijd fanatiek paddestoelen gaan plukken in het bos. Vooral de (eetbare) Cantarellen zijn erg populair! Wij durven zelf geen paddestoelen te plukken om te eten, er zijn zoveel soorten, en natuurlijk ook soorten die zo giftig zijn dat het zo maar eens je laatste maaltijd kan worden…

Twee weken geleden vroeg m’n coach of ik zin had om mee te gaan naar Noorwegen!! Dus vorig weekend vertrok ik met mijn basketbalteam naar Noorwegen. Het was een rit van zo’n 7 uur door een prachtig gebied (Jämtland; de Zweedse provincie met de meeste beren ) en daarna door richting Trontheim. Het lijkt in die regio erg op Alaska, erg hoge en steile bergen, veel snelstromende rivieren, veel bos en ook eeuwige sneeuw! Onderweg heb ik een eland met een gewei gezien; ik ging helemaal uit m’n dak, want ik had nog nooit een eland met gewei gezien, maar m’n teamgenootjes reageerden een beetje zoals NLders zouden reageren op bijvoorbeeld een reiger hahahaha….

In Noorwegen hebben we super leuk gebasketbald, we hebben het tournooi gewonnen en ik heb vooral weer veel bijgeleerd over Zweedse (en Noorse) mensen. M’n team was de eerste dag nogal in paniek voor de lunch. Wat bleek, ze hadden een warme maaltijd verwacht, en Noren eten brood als lunch. Ze vonden het zo belangrijk om warm te eten, dat de organisatie gelijk aan de gang ging voor ons om pasta te maken. Ik heb ook nog wat wedstrijden gefloten, eigenlijk voor de lol, maar ik hoorde na twee wedstrijden dat ik per wedstrijd 100 Noorse kronen aan het verdienen was (dat is dus ongeveer 12 euro). Dus heb ik even m’n best gedaan en heb ik zoveel wedstrijden gefloten dat ik in Noorwegen nieuwe basketbalschoenen kon kopen van het geld!!

Ook Erik is druk aan het sporten. Hij gaat drie keer week naar Tae Kwon Do! Na de eerste trainingen was hij zo zielig… helemaal verkrampt van de spierpijn strompelde hij rond. Maar het gaat nu veel beter en hij wil eigenlijk al met de ‘grote jongens’ meedoen en zijn witte (beginners) band inruilen tegen iets kleurrijkers (hij had in een ver verleden een zwarte band) om er wat meer uitdaging in te brengen. Hij heeft al een mooi TKD pak gekocht met het verenigingslogo erop. Tijdens de trainingen is hij blij als er wat Koreaans gesproken wordt, want het Zweeds gaat toch wel erg snel en is moeilijk te volgen.

De laatste natuurfoto’s zijn gemaakt tijdens een wandelingetje gewoon bij ons huis in de buurt. We zijn vanaf het huis naar de brug gelopen (ongeveer 5 minuten lopen) en hebben de ångermanälven (de rivier die langs ons huis loopt) gefotografeerd. We hadden van de gemeente gehoord dat er een hoop bevers in deze rivier zwemmen, dus waren we op de brug keihard ‘Ed & Willem’ aan het roepen toen er ineens wat naar het oppervlakte kwam zwemmen Wij natuurlijk helemaal door het dolle heen, en wat bleek, het was een zeehond!! Volgens buurtbewoners de normaalste zaak van de wereld

We houden jullie op de hoogte!