Op 21 juni 2008 (midzomerdag), reden we van het zuiden van Zweden naar Klockestrand (zo’n 800 kilometer) om naar een pand te gaan kijken wat we op de zweedse ‘marktplaats’ gezien hadden. Het leek zo ongelooflijk, een enorm groot gebouw, in goede staat, voor een heel kleine koopsom. Eenmaal aangekomen bleek het toch waar te zijn. WAUW! Op slag helemaal weg van dit mooie gebouw op deze bijzondere plek! Onze zweedse droom begon echt… 

Een tijd van veel ‘hoofdwerk’ begon. Wat kunnen we met dit gebouw doen, wat willen we en wat willen we niet, hoe gaan we het realiseren en wat hebben we ervoor nodig? Heel veel ideeen en plannen die uiteindelijk geleid hebben tot de koop van het gebouw (op 4 november 2008) en de start van ons bedrijf ‘Dutch Harbor’, een herberg met camping.

Nadat de koop eindelijk rond was (het gaat er hier nogal anders aan toe dan in NL) zijn we als een speer begonnen aan de verbouwing van ons gebouw. Het was in 1934 gebouwd als school, dus we zaten met 6 grote klaslokalen waar we kamers van wilden gaan maken. En, natuurlijk had de school geen bruikbare keuken voor gasten en ook geen bruikbare badkamers, dus werk aan de winkel voor ons! We zijn begonnen met het maken van een badkamer op de begane grond en een keuken. Daarna zijn we gestart met de maken van 6 kamers (verdeeld over de 2 klaslokalen op de begane grond). Zelf gingen we in het gymnastieklokaal wonen. De begane grond is de gehele zomer volledig gebruikt voor gasten en we zijn heel tevreden over het resultaat! We hebben eigenlijk alleen maar tevreden gasten gehad en daar zijn we heel trots op

Naast het verbouwen van de begane grond zijn er op de eerste verdieping twee badkamers gebouwd en zijn drie van de vier klaslokalen daar helemaal klaargemaakt als slaapzalen. Ook het souterain kreeg een grondige opfrisbeurt. En, waar we echt kampioenen in zijn geworden, is het witsauzen van kilometers muur en plafond! Wat een ENORM grote klus was dat… En dan heb ik het nog niet gehad over alle vloeren die we voorzien hebben van een frisse nieuwe laklaag. Blij dat het erop zit Voorlopig dan.

Ook buiten in onze ‘tuin’ zijn we flink aan de slag gegaan. Er zijn hele bossen miniboompjes gerooid en het gras was nog nooit zo mooi als nu (er was vroeger überhaupt geen gras maar een ijshockeyveld). En, we kwamen erachter dat tussen al dat hoge onkruid een schattig rozentuintje was! En sinds juni kunnen we heerlijk op ons eigen gemaakte terras zitten aan de zonkant van het gebouw, helemaal heerlijk.

We hebben gelukkig ook leuke mensen (aka zweedse vrienden) ontmoet waar we mee op ons terras kunnen zitten… Maria, Johan, Maarja, Hans, Karolina, Rebecca en natuurlijk ook onze lieve Nederlandse vrienden, Sjoerd en José van Antjärnscamping. Het bleek vrij gemakkelijk om een netwerk op te bouwen hier. In het begin zijn we enorm veel geholpen door de familie Gustavsson (Olle & Ingeborg en Göran), dit is de familie waar we het gebouw van kochten en ook hadden we veel steun aan Sjoerd & José (weekenden lang bankhangen bij ze, lekker nederlandse tv kijken en ‘wonen’ op hun camping). Maar ook door de sportverenigingen (Erik bij Taekwondo www.kem-joh.se en ik bij basketbal www.kramforsbasket.com ) leerden we veel mensen kennen en het sporten zorgt ook voor de nodige uitlaatkleppen en leuke uitstapjes!

Er is heel veel goed gegaan. En er zijn ook dingen minder goed gegaan.

Vlak voor de zomer kregen we te horen dat de brandweer een nieuwe commandant gekregen had. Okay, geen probleem dachten wij. Fout. Die nieuwe commandant was het niet eens met onze bouwvergunning…! Dus zijn de brandweer en de gemeente met elkaar in beraad gegaan en hebben ze een ‘compromis’ gemaakt over onze vergunningen. De uitkomst van dit compromis geeft ons een hoop kopzorgen… Het komt er in het kort op neer dat wij de zes kamers op de begane grond mogen laten zoals we ze gebouwd hebben, maar alle kamers die we nog wilden gaan bouwen (op de eerste verdieping) moeten allemaal aan superstrenge brandveiligheidseisen voldoen. En dat is te duur voor ons. Want toen we de bouw- en brandeisen vorig jaar van de gemeente kregen, hebben we daarmee een berekening gemaakt en op basis van die gegevens hebben we een financiering gekregen. Het is echt flink balen, want dat betekende dus voor ons dat we moesten stoppen met verbouwen en andere plannen moeten gaan maken. En daar zitten we nu nog volop in.

We blijven dus voorlopig klein. Maar het mag onze pret niet drukken, het is nu ook al een heerlijke (kleine)herberg en we zoeken gewoon andere manieren om meer geld te verdienen. Het gebouw is zo veelzijdig en we zoeken gewoon een andere bestemming voor de ‘lege ruimtes’ erbij waar we ook enthousiast over kunnen zijn en geld mee kunnen verdienen.

We willen in ieder geval bij deze alvast iedereen bedanken voor alle bezoekjes, berichtjes en andere steun! Het is superleuk om ons avontuur met jullie te delen…

Bij de fotootjes kan je lezen ‘wie, hoe, waar en wat’ hier in het verre noorden

12►